Saxon + Girlschool + Last in Line

De laatste keer dat ik Saxon mocht aanschouwen is al een tijdje geleden; 31 jaar en 1 maand op de kop af! De kans om ze wederom in Zwolle, ditmaal in Hedon i.p.v. de IJsselhallen, te mogen aanschouwen laat ik niet lopen. Het dubbele voorprogramma doet mij ruim op tijd naar Zwolle afreizen… dit wil ik beleven! Het eerste voorprogramma is Girlschool en was even zo beroemd als berucht in de jaren 80 en 90. Eerlijk gezegd was ik wel benieuwd wat daarvan was overgebleven en of ze het live nog konden waarmaken. Last in Line is de originele begeleidingsband van Ronnie James Dio, die met een nieuwe zanger een nieuw album hebben opgenomen en een tour doen. Hier kijk ik ook erg naar uit want DIO was uiteraard geweldig, hoewel dat vooral door de-kleine-man-met-de-grote-stem kwam. Dit soort reünie tours hoeven niet altijd een succes te zijn. Er zijn helaas genoeg voorbeelden dat het uit is gedraaid op een parodie van zichzelf, of dat het een tribute band van zichzelf blijkt te zijn geworden. Kortom, genoeg ingrediënten voor een super avondje old skool hard rock in het altijd gezellige Hedon. Dankzij de heren van de security en de Pers & PR dame van Hedon ben ik snel binnen en kan ik op het gemak rondkijken. Een kijkje bij de merchandise nemen is altijd een vast onderdeel en ik zie dat er naast de shirts, hoodies en patches ook andere leuke spullen te koop zijn.

Click for larger and use arrows to navigate.

Use these fotos on your Facebook, Instagram, etc?Just drop me a line!

Girlschool (UK)

Met het Britse Girlschool start de avond gelijk goed. Ondanks dat de dames op leeftijd zijn knallen ze er nog goed op! Het tempo is moordend en het spel is super strak! Ik had niet verwacht dat het zo super zou klinken. Hier en daar is de snelheid ietsjes minder, maar dat overkomt zelfs bands als Slayer en dus niks om zich voor te schamen. Het vette, platte Engels tussen de nummers door is ook erg vermakelijk om te horen. Uiteraard komt Lemmy nog ter sprake, want het succes van Girlschool is voor een groot deel te danken aan het feit dat zij in het voorprogramma van de Overkill tour van Motörhead mochten optreden. Veel bekende nummers komen voorbij in een (te) korte tijd, waarbij voor mij ‘Emergency’ toch wel het beste nummer van de set van Girlschool is. Het is vooral omdat de dames warm gedraaid zijn en er écht lol in hebben om op het podium te staan. Wat mij betreft is de set veel te kort, maar gelukkig komen er nog twee bands!

Last in Line (USA)

Na een korte change-over (hoera! voor de verrijdbare drumpodia en een zaal met genoeg ruimte om die dingen te parkeren) komen de heren van Last in Line het podium op. Waar ik vooraf nog enige reserves inbouwde, zijn die na één nummer volledig weg. Dit is geen parodie van zichzelf of tribute-band, maar gewoon de begeleidingsband van Ronnie James Dio met een nieuwe zanger. Het geluid is fantastisch en zanger Andrew Freeman doet nergens een poging om op Ronnie James Dio te lijken qua stem en dat maakt het geheel sterk. Natuurlijk staat de set bol van de nummers van DIO en een goed gevuld Hedon zingt luidkeels met alle nummers mee. Ook speelt de band een paar nummers van hun laatste album “Heavy Crown” en ook deze klinken prima, maar de bezoekers zijn gekomen voor de DIO nummers en worden ook niet teleurgesteld. Dichter dan dit kun je bij een optreden van DIO tegenwoordig niet meer komen. Fantastisch!

Saxon (UK)

Het wordt steeds drukker in de grote zaal van Heden en gelukkig heb ik een goede plek kunnen bemachtigen vlak vooraan bij het podium. Het gros van de bezoeker is wat ouder, maar dat is ook niet zo gek bij een band die al sinds 1976 aan de weg timmert. Wat ook opvalt is het hoge percentage vrouwen die vooral voor Saxon zijn gekomen. De change-over is wederom efficiënt en daardoor lijkt het wat langer te duren voor Saxon begint, maar precies op tijd stapt de band het podium op, met Peter ‘Biff’ Byford voorop. Het eerste nummer is de titel track van het nieuwe album “Battering Ram” en gelijk is het duidelijk dat Saxon geen voorstander is van een voorzichtig begin. Met ‘Heavy Metal Thunder’ wordt er flink geheadbangd en vuisten de lucht in gestoken. De set bestaat uit een mix van ouder, iets minder oude en nieuwere nummers en is een feest der herkenning. ‘Strong Arm of the Law’ wordt van extra sfeer gegeven door zijkanten van het podium te verlichten als ware er een Amerikaanse politie-auto voor stond. Wanneer “Biff” een spijkerjasje uit het publiek aantrekt is er luid gejuich te horen. “Biff” trekt het spijkerjasje met ‘Lamb of God” rug patch aan en loopt twee nummers met het jasje over het podium. Als hij het dan uittrekt, signeert hij nog even het jasje en retourneert het dan aan de dolgelukkige rechtmatige eigenaar. Het laatste deel van de set en de twee toegiften zijn gereserveerd voor de oude nummers, waarbij ik ‘The Eagle Has Landed’ briljant uitgevoerd vond. Hoe later op de avond, hoe harder er bijna meegezongen werd, want onder de klassiekers waren ‘Dallas 1PM’, ‘Wheels of Steel’, ‘747’ en ‘Denim & Leather’. Met de aller allerlaatste emaille Saxon-mok in mijn tas loop ik naar de auto, nog niet wetende dat een paar uur later werd aangekondigd dat Saxon een van de headliners wordt op Into The Grave 2017! Ik verheug mij er nu al op!